Skip to main content

Romantic Headphones

 


Wired headphones म्हटलं की त्याचा गुंता आलाच. हाच गुंता सोडवायचा प्रयत्न करत राहुल घरच्या bed वर निवांत पडला. तेवढ्यात तिथे राहुलचा मित्र संकेत आला. त्याने राहुलचा, गुंता न निघालेला headphone बाजूला ठेवला. खिशातून स्वत:चे airdopes काढले. एक त्याला दिला. दुसरा त्याने स्वतःच्या कानात घातला. Airdopes हे Bluetooth ने connect होत असल्याने थोड्या अंतरावर खुर्चीत जाऊन तो बसला.

दोघे गाणी ऐकू लागले. राहुल एकदम जुन्या आठवणींत रमला.  बाजूला ठेवलेले गुंत्यात असणारे headphones त्याला दिसले. त्याने ते अलगद स्वतःकडे घेतले. गुंता सोडवत जुन्या आठवणींना उजाळा देऊ लागला.
.
.
Train चा आवाज आधी मोठा होता. जशी train रुळावर रुळली तसा आवाज कानांना normal & used to झाला. राहुल आणि तानियाने एकच wired headphone share केला. Local train मध्ये दोघे एकमेकांसमोर बसले. लोणावळा ते पुणे असा परतीचा प्रवास, बाहेर पावसाचं वातावरण, धुकं जमलेलं, दोघे बऱ्यापैकी चिंब भिजलेले. अर्थात अशा trips ठरवूनच चिंब भिजण्यासाठी केल्या जातात. तशीच ही trip. सोबत group होता. पण आता सगळ्यांची trip enjoy करून झाली होती नि प्रत्येक जण आपापल्या विश्वात होता. ह्या दोघांचं विशेष विश्व, त्यात एकच headphone लावून दोघे गाणी ऐकत होते. Wired headphone मुळे नकळत पण हवीहवीशी आलेली एक जवळीक. आवडतं गाणं लागल्यावर music सोबत डोलताना कपाळावर कपाळ आपटत होतं. एकमेकांचा ओलसर स्पर्श, गरम श्वासोच्छ्वास सगळं छान होतं.

गाण्यातले lyrics relate झाले की अजूनच बहार. एकमेकांना दिले जाणारे कटाक्ष. तिची हळूच खाली जाणारी नजर. त्याने तिला हळूच पाहत राहणं...

तेवढ्यात राहुलच्या शेजारचं सीट रिकामं झालं. तानिया काही न बोलता शेजारी येऊन बसली. मध्येच एक गोंडस लोरी लागली. त्या लोरीमुळे आणि दिवसभर भिजून, खेळून, फिरून, दंगा करून दमल्यामुळे तिला डुलकी लागली. तिने त्याच्या खांद्यावर हलकेच डोकं रेललं. Headphones चा थोडासा गुंता झाला.
.
.
हे आठवत असताना इकडे wired headphones चा गुंता राहुल ने सोडवला. त्याने कानातून airdope काढला. संकेतला दिला.
संकेत - काय रे?
राहुल - मस्त आहेत हे. Sound quality पण उत्तम.
संकेत - अरे मग ऐक की गाणी. काढले कशाला?
राहुल - (हसत, गुंता सोडवलेले wired headphones दाखवत) सुटला बघ गुंता.
संकेत - (डोक्याला हात मारत) अरे ह्यांचा रोज गुंता होतो, तरी का हौसेने वापरतो हे?
राहुल - असंच.
संकेत - mad or what? चिडचिड नाही होत?
राहुल - कशाने?
संकेत - सतत होणाऱ्या गुंत्याने?
राहुल - नाही.
संकेत - का?
राहुल - काही गुंते हवेहवेसे असतात. या headphones च्या गुंत्याने मी कधीच चिडत नाही.



संकेत - तुला काय होतंय?
राहुल - काही नाही. हे wired headphones वापरलेत तू?
संकेत - आधी दुसरा option होता का?
राहुल - कधी कधी option नसणं उत्तम असतं.
संकेत - म्हणजे?
राहुल - काही नाही. हे headphones लावून कोणासोबत एकत्र गाणी ऐकली आहेस?
संकेत - ऐकली असतील.
राहुल - तशी गाणी ऐकण्यात एक romance असतो.
संकेत - कसा?
राहुल - May be तुला नाही कळणार.
संकेत - का?
राहुल - तुला गुंता नको वाटतो ना.
संकेत - गुंता कोणाला आवडतो? (असं म्हणत त्याने दुसऱ्या कानात airdope टाकला.)


राहुल - कोणालाच नाही. पण तो सोडवण्यात मजा असते. आणि तो सोडवता सोडवता romance सुरू होतो. Romance शोधता आला पाहिजे. Entangled wire सोडवण्यात वेळ जातो. तो वेळ घालवायचा. एकत्र सोडवायचं ते. तसं करताना तिच्या हाताचा निसटता स्पर्श होतो. पटकन नजर उचलली जाते नि तिच्याकडे पाहिलं जातं. ती पाहत राहते. मी पण पाहतो. गुंता सुटत नाही, वाढतो. मग पुन्हा सोडवायचा. अडकण्यात गंमत आहे रे संक्या. अडकणं सुद्धा गोड होऊ शकतं. ही जवळीक wired headphone मध्ये घडते बघ. हां, आता जवळीक निरनिराळ्या प्रकारे होते. पण old school प्रेमात हे headphones म्हणजे एक महत्त्वाचा घटक. काळानुसार headphones बदलले. प्रेमाचे प्रकार पण बदलले आणि romance चे प्रकार पण बदलले.


सगळं कितीही आणि कसंही बदललं तरी प्रेम ही गोष्ट अजूनही तितकीच सुंदर आहे बघ. Romance ही तितकाच कमाल असतो. हे wired नाही, आमच्यासाठी romantic Headphones आहेत म्हणायला हरकत नाही.
आता romance खूप प्रकारे करता येतो. महत्त्वाचं हे आहे की Romance शोधता आला पाहिजे. मी त्या romance मधला एक प्रकार romantic Headphone मध्ये शोधला.
.
.
असं म्हणत romantic विचारात बोलत राहणाऱ्या राहुलने संकेतकडे पाहिलं. संकेत गाणी ऐकण्यात मग्न होता.

संकेतचं लक्ष गेलं. त्याने पटकन airdope काढत विचारलं, "काही म्हणालास?"
राहुल हसत म्हणाला, "काही नाही. ऐक तू."


तेवढ्यात राहुलला message आला. त्याने phone पाहिला. तानिया चा msg होता. - लोणावळा trip ला आज ८ वर्ष पूर्ण झाली. दरवर्षीप्रमाणे आज पण जातोय ना आपण पुन्हा trip ला?
राहुल - Yes.
तानिया - मी cab मध्ये आहे. On the way. माझे Headphones विसरले आहेत घरी.
राहुल - दरवर्षीप्रमाणे?
तानिया - चुप. तुझे आहेत ना?
राहुल - हो.
तानिया - wired?
राहुल - हो. By the way, headphones तू विसरलीस की मुद्दाम घरी ठेवून आलीस?
तानिया काहीच बोलली नाही. राहुल हसला.

- वरुण भागवत

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Late झाला तर...

समीर नी चिडचिड करतच गाडीला किक मारली. पहिल्या किकला स्टार्ट होणारी गाडी आज चार किका मारून सुद्धा स्टार्ट होत नव्हती. अखेर पाचव्या किकला गाडी सुरू झाली. गाडी सुरू झाल्यानंतर त्याचा राग त्याने Accelerator वर पिळ देत काढला. Accelerator खूप जास्त प्रमाणात पिळत त्याने गाडी idle च ठेवली. त्यानी गाडी इतकी raise केली की शेजारच्या पाटील काकू काचेची खिडकी उघडून डोकावून पाहू लागल्या. त्या बघताच तो थोडासा embarrassed झाला. समीर त्यांच्याकडे बघून कसंनुसं हसला. गाडीचा कधीच इतका मोठा आवाज न करणारा समीर आज थोडं वेगळंच वागताना पाहून समोरच्या शेलार काकूंना आश्चर्य वाटलं होतं. मिस्टर शेलार सुद्धा पूजा करत करत खिडकीतून डोकावून पाहू लागले. आता मात्र समीरने पटकन नजर चोरत gear टाकत तिथून पळ काढला. वर्षा मावशींची गडबड चालू होती. त्यांना काहीही करून त्यांची बस गाठायची होती. कारखान्यात वेळेवर पोहोचणं भाग होतं. पतीच्या निधनानंतर गेली दहा वर्ष, घरापासून ८ किलोमिटर अंतरावर असणाऱ्या कारखान्यात त्या कामाला होत्या. त्यांनी हे काम करून मुलालाही मोठ्या कष्टाने वाढवलं होतं. आता मुलगा कॉलेजमध्ये होता आणि  कॉलेजच्याच ...

Parking आणि त्या तिघी!

  ईशा किराणामालाच्या दुकानातून दोन जड पिशव्या तिच्या नाजूक हातात घेऊन आपल्या two wheeler पाशी पोहोचली. तिथे गेल्या गेल्या तिला दिसलं की तिच्या गाडीच्या दोन्ही बाजूंना चिकटून दोन गाड्या लावल्या आहेत. आणि या तीनही गाड्या side stand वर आहेत. बाकीच्यांनी गाड्या side stand वर लावण्याचं कारण म्हणजे mostly आळस किंवा parking मध्ये दुसऱ्याची गाडी काढायला लावायला अवघड जाईल यांचं भान नसणे. ईशाने side stand वर लावण्याचं कारण आळस नव्हतं, तिला भान होतं; पण तिच्या नाजूक बांध्याला गाडी double stand वर लावणं म्हणजे कमरेची वाट लावून घेण्यासारखं होतं. त्यामुळे ती गाडी side stand वर लावायची. त्यामुळे गाडी काढताना अडचण होणं हा आजचा problem नव्हता. पण नेहमी कोणी ना कोणी सहाय्यास येई. आज मात्र गाडी main road पासून आत साधारण ५०० मीटर अंतरावर असणाऱ्या गल्लीत, उजवीकडे वळून अजून पुढे १०० मीटरवर असणाऱ्या किराणा दुकानासमोर होती. दुपारचा १ वाजला होता. Grocery shop मध्ये सकाळच्या सत्रातली ईशाच शेवटची customer होती. तिने सामान भरताच Shutter down करून ईशा गाडीजवळ येईपर्यंत भरत भाई निघून गेला. गल्ली, दुपारी १ ची व...

मनातल्या एकलव्याची भरारी...

  A click by : Varun Bhagwat  "हातात घेतलेली रेती किती सहज सुटते. आपण पकडून ठेवलीय असं वाटतं. आपला त्यावर ताबा आहे असं वाटतं पण..." "पण ती निघून जाते. असंच ना?" "हो, जशी माझी नोकरी गेली तशीच. शाश्वतीच नाही राहिली कसली." "हं..." "मी किती कष्ट घेतले. रोज नवीन काहीतरी शोधू पाहत होतो, शिकत होतो. पण असा तडकाफडकी निर्णय घेऊन मला काढून टाकलं. कुठे चुकलं माझं?" "तू मर्जीतील माणूस नव्हतास." "काय?" "खूप स्पष्ट बोलतोय मी. पण हेच सत्य आहे." "पण म्हणजे काय?" "खूप explain करावं लागेल. "मग कर." "वेळ आहे?" "नोकरी गेल्यावर वेळच वेळ असतो." "बरं. मग ऐक. द्रोणाचार्य हे कौरव आणि पांडवांचे गुरू. अर्जुन तर त्यांचा लाडका शिष्य. त्याला सर्वश्रेष्ठ धनुर्धर बनवण्याचं वचन त्यांनी त्याला दिलं होतं. एकदा गुरू द्रोणाचार्य त्यांच्या साऱ्या शिष्यांसवे अरण्यात गेले होते. एक कुत्रा खूप वेळ भुंकत होता. मात्र काही काळाने तो शांत झाला. कोणाला कळेना की हा अचानक कसा काय इतका शांत झाला? जिथून त्या ...