Skip to main content

Romantic Headphones

 


Wired headphones म्हटलं की त्याचा गुंता आलाच. हाच गुंता सोडवायचा प्रयत्न करत राहुल घरच्या bed वर निवांत पडला. तेवढ्यात तिथे राहुलचा मित्र संकेत आला. त्याने राहुलचा, गुंता न निघालेला headphone बाजूला ठेवला. खिशातून स्वत:चे airdopes काढले. एक त्याला दिला. दुसरा त्याने स्वतःच्या कानात घातला. Airdopes हे Bluetooth ने connect होत असल्याने थोड्या अंतरावर खुर्चीत जाऊन तो बसला.

दोघे गाणी ऐकू लागले. राहुल एकदम जुन्या आठवणींत रमला.  बाजूला ठेवलेले गुंत्यात असणारे headphones त्याला दिसले. त्याने ते अलगद स्वतःकडे घेतले. गुंता सोडवत जुन्या आठवणींना उजाळा देऊ लागला.
.
.
Train चा आवाज आधी मोठा होता. जशी train रुळावर रुळली तसा आवाज कानांना normal & used to झाला. राहुल आणि तानियाने एकच wired headphone share केला. Local train मध्ये दोघे एकमेकांसमोर बसले. लोणावळा ते पुणे असा परतीचा प्रवास, बाहेर पावसाचं वातावरण, धुकं जमलेलं, दोघे बऱ्यापैकी चिंब भिजलेले. अर्थात अशा trips ठरवूनच चिंब भिजण्यासाठी केल्या जातात. तशीच ही trip. सोबत group होता. पण आता सगळ्यांची trip enjoy करून झाली होती नि प्रत्येक जण आपापल्या विश्वात होता. ह्या दोघांचं विशेष विश्व, त्यात एकच headphone लावून दोघे गाणी ऐकत होते. Wired headphone मुळे नकळत पण हवीहवीशी आलेली एक जवळीक. आवडतं गाणं लागल्यावर music सोबत डोलताना कपाळावर कपाळ आपटत होतं. एकमेकांचा ओलसर स्पर्श, गरम श्वासोच्छ्वास सगळं छान होतं.

गाण्यातले lyrics relate झाले की अजूनच बहार. एकमेकांना दिले जाणारे कटाक्ष. तिची हळूच खाली जाणारी नजर. त्याने तिला हळूच पाहत राहणं...

तेवढ्यात राहुलच्या शेजारचं सीट रिकामं झालं. तानिया काही न बोलता शेजारी येऊन बसली. मध्येच एक गोंडस लोरी लागली. त्या लोरीमुळे आणि दिवसभर भिजून, खेळून, फिरून, दंगा करून दमल्यामुळे तिला डुलकी लागली. तिने त्याच्या खांद्यावर हलकेच डोकं रेललं. Headphones चा थोडासा गुंता झाला.
.
.
हे आठवत असताना इकडे wired headphones चा गुंता राहुल ने सोडवला. त्याने कानातून airdope काढला. संकेतला दिला.
संकेत - काय रे?
राहुल - मस्त आहेत हे. Sound quality पण उत्तम.
संकेत - अरे मग ऐक की गाणी. काढले कशाला?
राहुल - (हसत, गुंता सोडवलेले wired headphones दाखवत) सुटला बघ गुंता.
संकेत - (डोक्याला हात मारत) अरे ह्यांचा रोज गुंता होतो, तरी का हौसेने वापरतो हे?
राहुल - असंच.
संकेत - mad or what? चिडचिड नाही होत?
राहुल - कशाने?
संकेत - सतत होणाऱ्या गुंत्याने?
राहुल - नाही.
संकेत - का?
राहुल - काही गुंते हवेहवेसे असतात. या headphones च्या गुंत्याने मी कधीच चिडत नाही.



संकेत - तुला काय होतंय?
राहुल - काही नाही. हे wired headphones वापरलेत तू?
संकेत - आधी दुसरा option होता का?
राहुल - कधी कधी option नसणं उत्तम असतं.
संकेत - म्हणजे?
राहुल - काही नाही. हे headphones लावून कोणासोबत एकत्र गाणी ऐकली आहेस?
संकेत - ऐकली असतील.
राहुल - तशी गाणी ऐकण्यात एक romance असतो.
संकेत - कसा?
राहुल - May be तुला नाही कळणार.
संकेत - का?
राहुल - तुला गुंता नको वाटतो ना.
संकेत - गुंता कोणाला आवडतो? (असं म्हणत त्याने दुसऱ्या कानात airdope टाकला.)


राहुल - कोणालाच नाही. पण तो सोडवण्यात मजा असते. आणि तो सोडवता सोडवता romance सुरू होतो. Romance शोधता आला पाहिजे. Entangled wire सोडवण्यात वेळ जातो. तो वेळ घालवायचा. एकत्र सोडवायचं ते. तसं करताना तिच्या हाताचा निसटता स्पर्श होतो. पटकन नजर उचलली जाते नि तिच्याकडे पाहिलं जातं. ती पाहत राहते. मी पण पाहतो. गुंता सुटत नाही, वाढतो. मग पुन्हा सोडवायचा. अडकण्यात गंमत आहे रे संक्या. अडकणं सुद्धा गोड होऊ शकतं. ही जवळीक wired headphone मध्ये घडते बघ. हां, आता जवळीक निरनिराळ्या प्रकारे होते. पण old school प्रेमात हे headphones म्हणजे एक महत्त्वाचा घटक. काळानुसार headphones बदलले. प्रेमाचे प्रकार पण बदलले आणि romance चे प्रकार पण बदलले.


सगळं कितीही आणि कसंही बदललं तरी प्रेम ही गोष्ट अजूनही तितकीच सुंदर आहे बघ. Romance ही तितकाच कमाल असतो. हे wired नाही, आमच्यासाठी romantic Headphones आहेत म्हणायला हरकत नाही.
आता romance खूप प्रकारे करता येतो. महत्त्वाचं हे आहे की Romance शोधता आला पाहिजे. मी त्या romance मधला एक प्रकार romantic Headphone मध्ये शोधला.
.
.
असं म्हणत romantic विचारात बोलत राहणाऱ्या राहुलने संकेतकडे पाहिलं. संकेत गाणी ऐकण्यात मग्न होता.

संकेतचं लक्ष गेलं. त्याने पटकन airdope काढत विचारलं, "काही म्हणालास?"
राहुल हसत म्हणाला, "काही नाही. ऐक तू."


तेवढ्यात राहुलला message आला. त्याने phone पाहिला. तानिया चा msg होता. - लोणावळा trip ला आज ८ वर्ष पूर्ण झाली. दरवर्षीप्रमाणे आज पण जातोय ना आपण पुन्हा trip ला?
राहुल - Yes.
तानिया - मी cab मध्ये आहे. On the way. माझे Headphones विसरले आहेत घरी.
राहुल - दरवर्षीप्रमाणे?
तानिया - चुप. तुझे आहेत ना?
राहुल - हो.
तानिया - wired?
राहुल - हो. By the way, headphones तू विसरलीस की मुद्दाम घरी ठेवून आलीस?
तानिया काहीच बोलली नाही. राहुल हसला.

- वरुण भागवत

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Parking आणि त्या तिघी!

  ईशा किराणामालाच्या दुकानातून दोन जड पिशव्या तिच्या नाजूक हातात घेऊन आपल्या two wheeler पाशी पोहोचली. तिथे गेल्या गेल्या तिला दिसलं की तिच्या गाडीच्या दोन्ही बाजूंना चिकटून दोन गाड्या लावल्या आहेत. आणि या तीनही गाड्या side stand वर आहेत. बाकीच्यांनी गाड्या side stand वर लावण्याचं कारण म्हणजे mostly आळस किंवा parking मध्ये दुसऱ्याची गाडी काढायला लावायला अवघड जाईल यांचं भान नसणे. ईशाने side stand वर लावण्याचं कारण आळस नव्हतं, तिला भान होतं; पण तिच्या नाजूक बांध्याला गाडी double stand वर लावणं म्हणजे कमरेची वाट लावून घेण्यासारखं होतं. त्यामुळे ती गाडी side stand वर लावायची. त्यामुळे गाडी काढताना अडचण होणं हा आजचा problem नव्हता. पण नेहमी कोणी ना कोणी सहाय्यास येई. आज मात्र गाडी main road पासून आत साधारण ५०० मीटर अंतरावर असणाऱ्या गल्लीत, उजवीकडे वळून अजून पुढे १०० मीटरवर असणाऱ्या किराणा दुकानासमोर होती. दुपारचा १ वाजला होता. Grocery shop मध्ये सकाळच्या सत्रातली ईशाच शेवटची customer होती. तिने सामान भरताच Shutter down करून ईशा गाडीजवळ येईपर्यंत भरत भाई निघून गेला. गल्ली, दुपारी १ ची व...

कर्माचं Circle

A Click by- Sushil Ladkat एक होता उंदीर आणि एक होता बेडूक. यांची झाली मैत्री. थोडं odd होतं हे combination. उंदीर बिचारा भोळा आणि बेडूक थोडा लबाड. हा बेडूक उंदराशी वाट्टेल तसं विचित्र वागायचा आणि त्याचं त्या बेडकाला कधीच काही वाटायचं नाही. त्याला तो कायम कमी लेखायचा. उंदीर त्याचं काहीच वाकडं करू शकणार नाही याची त्याला खात्री होती आणि हे बऱ्यापैकी खरं सुद्धा होतं. उंदीर कधीच काही बोलायचा नाही. असली मैत्री तरी का असावी असा एक प्रश्न कोणालाही पडला असता. पण ज्याला पडायला पाहिजे त्या उंदराला तो पडत नव्हता. पर्याय नसल्यासारखं , जगातले इतर मित्र संपल्यासारखा तो घाबरून का होईना त्याच्यासोबत राहत होता. त्यामुळे बेडकाचं असं बेदरकार वागणं वाढू लागलं. एक दिवस तर बेडकाने कहर केला. त्याला उंदराची अतीशय नीच दर्जाची मस्करी करायची लहर आली. त्याने उंदराचा पाय स्वतःच्या पायाला बांधला आणि उड्या मारत फेरफटका मारायला निघाला. उंदीर फरफटत त्याच्या सोबत ओढला जाऊ लागला. डबकं तर बेडकाची अतीशय लाडकी जागा. त्याने उंदराचा आणि बाकी कसलाच पुढचा मागचा विचार न करता डबक्यात उडी टाकली. स्वतः मस्तपैकी पाण्यात खेळू ल...

Confidence आणि Overconfidence

A click by - Varun Bhagwat एक होता राजा त्याची खुशीत होती प्रजा! दरबारी आला मूर्तीकार, म्हटला माझ्यासारखे दिसणारे पुतळे बनवेन मी हजार! सगळ्यांना ऐकूनच वाटला हा चमत्कार, गर्वाने फुलून मूर्तीकार म्हणाला , " अशक्य आहे माझी हार!" हे सगळं नाटक संपल्यानंतर राजा म्हणाला , " इतका विश्वास आहे स्वतःवर ?" मूर्तीकार हसत म्हणाला, " मी माझ्यासारखे दिसणारे ९९९ पुतळे बनवेन आणि त्या पुतळ्यांमध्ये मी स्वतः जाऊन उभा राहीन. तुम्हाला त्या सर्वांमधून मला शोधून काढावं लागेल.” “मान्य!” राजा म्हणाला. मूर्तीकाराने अगदी हुबेहूब पुतळे बनवले. त्या सर्व पुतळ्यांना सारखी वेशभूषा आणि एक उभी राहण्याची विशिष्ट पद्धत देऊ केली. तशाच पद्धतीत आणि वेशभूषेत तो त्यांच्यात मिसळून उभा राहिला. राजाला बोलावलं गेलं. राजाने सगळ्या पुतळ्यांचं वेशभूषेसकट निरीक्षण केलं. राजाला त्याच्या skills चं आणि कलेचं कौतुक वाटलं, मात्र राजाला त्याची बोलण्याची पद्धत पटली नव्हती. मूर्तीकाराला त्याच्या skills चा अभिमान असता तर ठीक पण त्याला तर गर्व झाला होता. अभिमान असणं आणि स्वत:च्या कलेबाबत confident असणं उत्तम. पण o...