Skip to main content

निर्णय स्वातंत्र्य

A click by: Sushil Ladkat


- नाही नाही, मला नाही पटत आहे हे असं.
- अहो, काय पटत नाहीये तुम्हाला?
- हे जे तुम्ही सगळ्या दुनियेला involve करत आहात ते!
- आता त्यांना जर आपण याच्या लग्नाबद्दल काही नाही सांगितलं तर वाईट वाटेल ना त्यांना...
- वाटू दे.
- हे काय बोलणं झालं?
- मग मी काय बोलणं अपेक्षित आहे?
- त्यांचं मत महत्त्वाचं आहे असं मला वाटतं.
- लग्न त्यांचं आहे का आपल्या पोराचं?
- अहो पण....
- मग काय? लग्न त्याचं. त्याने मुलगी पसंत केली, तिला तो पसंत आहे. आपल्यालाही ती पसंत आहे. त्याच्या आयुष्यात ढवळाढवळ करणारा हा हेमंत याचा लागतो तरी कोण?
- हे बघा, तुमचे मोठे भाऊ आहेत ते. घराच्या प्रत्येक निर्णयात त्यांचा सहभाग महत्त्वाचा आहे.
- आपण निर्णय घ्यायला सक्षम नाही म्हणून..??
- कदाचित.
- पण अजय आहे.
- .. तो लहान आहे.
- तूच म्हणतेस ना लग्नाचं वय झालंय त्याचं...
- हो..
- तर मग तो लहान नाही आणि मुळात हा जो निर्णय आहे तो त्याच्या आयुष्याचा आहे. इथे तो स्वतंत्र असला पाहिजे. आपणही मध्यस्थी करू नये.
- हे काय आता नवीन?
- तूच वाढदिवसाची भेट म्हणून दिलेलं व.पु. काळेंचं पुस्तक, त्यात लिहिलंय.
- अहो काय लिहिलंय त्यात?
- "आयुष्यात जो अत्यंत महत्वाचा निर्णय असतो,की ज्या निर्णयामुळे सगळ्या भवितव्याला कलाटणी मिळण्याची शक्यता आहे,अशा क्षणी कुणावरही विसंबून रहायचं नाही.आपला बेत फ़सला किंवा कुणीतरी उधळुन लावेल अशी परिस्थिती निर्माण होऊ द्यायची नाही. निर्णयाच्या क्षणी आपण स्वतंत्र असलं पाहीजे."- व.पु.काळे.

यावर आई काहीच बोलली नाही. चर्चा थांबली. आई खोलीत गेली. मग बाबा बाहेर आले. अजयपाशी येऊन बसले.

- काय झालं बाबा?
- काही नाही.
- मग एकदम शांत झालात?
- माहीत नाही.
- thanks dad.
- why?
- माझ्या बाजूने उभे राहिलात.
- मी कोणाच्याच बाजूने नाहीये.
- म्हणजे?
- कारण अरे माझ्या स्वतःच्या लग्नाच्या बाबतीत माझी खूप घाई झाली होती.
- आणि...
- आणि तुला बाकी माहीतच आहे. असा एक दिवस जात नाही जेव्हा आम्ही भांडत नाही.
- निर्णय चुकला असं वाटतं तुम्हाला?
- बरोबर येईल याची guarantee अशी पण कोणी देऊ शकत नाही.
- मग?
- वाईट याचं वाटतं की  निर्णय चुकीचा किंवा बरोबर यापेक्षा दुसऱ्याने लादलेला होता. मी निर्णय घेऊन तो चुकला असता तर प्रश्न नव्हता. इतका महत्त्वाचा निर्णय घ्यायला खरोखरीच आपण स्वतंत्र असलो पाहिजे. निर्णय मनापासून असेल तर आयुष्य पण मनापासून जगतो माणूस!!

- वरुण भागवत

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Parking आणि त्या तिघी!

  ईशा किराणामालाच्या दुकानातून दोन जड पिशव्या तिच्या नाजूक हातात घेऊन आपल्या two wheeler पाशी पोहोचली. तिथे गेल्या गेल्या तिला दिसलं की तिच्या गाडीच्या दोन्ही बाजूंना चिकटून दोन गाड्या लावल्या आहेत. आणि या तीनही गाड्या side stand वर आहेत. बाकीच्यांनी गाड्या side stand वर लावण्याचं कारण म्हणजे mostly आळस किंवा parking मध्ये दुसऱ्याची गाडी काढायला लावायला अवघड जाईल यांचं भान नसणे. ईशाने side stand वर लावण्याचं कारण आळस नव्हतं, तिला भान होतं; पण तिच्या नाजूक बांध्याला गाडी double stand वर लावणं म्हणजे कमरेची वाट लावून घेण्यासारखं होतं. त्यामुळे ती गाडी side stand वर लावायची. त्यामुळे गाडी काढताना अडचण होणं हा आजचा problem नव्हता. पण नेहमी कोणी ना कोणी सहाय्यास येई. आज मात्र गाडी main road पासून आत साधारण ५०० मीटर अंतरावर असणाऱ्या गल्लीत, उजवीकडे वळून अजून पुढे १०० मीटरवर असणाऱ्या किराणा दुकानासमोर होती. दुपारचा १ वाजला होता. Grocery shop मध्ये सकाळच्या सत्रातली ईशाच शेवटची customer होती. तिने सामान भरताच Shutter down करून ईशा गाडीजवळ येईपर्यंत भरत भाई निघून गेला. गल्ली, दुपारी १ ची व...

कर्माचं Circle

A Click by- Sushil Ladkat एक होता उंदीर आणि एक होता बेडूक. यांची झाली मैत्री. थोडं odd होतं हे combination. उंदीर बिचारा भोळा आणि बेडूक थोडा लबाड. हा बेडूक उंदराशी वाट्टेल तसं विचित्र वागायचा आणि त्याचं त्या बेडकाला कधीच काही वाटायचं नाही. त्याला तो कायम कमी लेखायचा. उंदीर त्याचं काहीच वाकडं करू शकणार नाही याची त्याला खात्री होती आणि हे बऱ्यापैकी खरं सुद्धा होतं. उंदीर कधीच काही बोलायचा नाही. असली मैत्री तरी का असावी असा एक प्रश्न कोणालाही पडला असता. पण ज्याला पडायला पाहिजे त्या उंदराला तो पडत नव्हता. पर्याय नसल्यासारखं , जगातले इतर मित्र संपल्यासारखा तो घाबरून का होईना त्याच्यासोबत राहत होता. त्यामुळे बेडकाचं असं बेदरकार वागणं वाढू लागलं. एक दिवस तर बेडकाने कहर केला. त्याला उंदराची अतीशय नीच दर्जाची मस्करी करायची लहर आली. त्याने उंदराचा पाय स्वतःच्या पायाला बांधला आणि उड्या मारत फेरफटका मारायला निघाला. उंदीर फरफटत त्याच्या सोबत ओढला जाऊ लागला. डबकं तर बेडकाची अतीशय लाडकी जागा. त्याने उंदराचा आणि बाकी कसलाच पुढचा मागचा विचार न करता डबक्यात उडी टाकली. स्वतः मस्तपैकी पाण्यात खेळू ल...

Confidence आणि Overconfidence

A click by - Varun Bhagwat एक होता राजा त्याची खुशीत होती प्रजा! दरबारी आला मूर्तीकार, म्हटला माझ्यासारखे दिसणारे पुतळे बनवेन मी हजार! सगळ्यांना ऐकूनच वाटला हा चमत्कार, गर्वाने फुलून मूर्तीकार म्हणाला , " अशक्य आहे माझी हार!" हे सगळं नाटक संपल्यानंतर राजा म्हणाला , " इतका विश्वास आहे स्वतःवर ?" मूर्तीकार हसत म्हणाला, " मी माझ्यासारखे दिसणारे ९९९ पुतळे बनवेन आणि त्या पुतळ्यांमध्ये मी स्वतः जाऊन उभा राहीन. तुम्हाला त्या सर्वांमधून मला शोधून काढावं लागेल.” “मान्य!” राजा म्हणाला. मूर्तीकाराने अगदी हुबेहूब पुतळे बनवले. त्या सर्व पुतळ्यांना सारखी वेशभूषा आणि एक उभी राहण्याची विशिष्ट पद्धत देऊ केली. तशाच पद्धतीत आणि वेशभूषेत तो त्यांच्यात मिसळून उभा राहिला. राजाला बोलावलं गेलं. राजाने सगळ्या पुतळ्यांचं वेशभूषेसकट निरीक्षण केलं. राजाला त्याच्या skills चं आणि कलेचं कौतुक वाटलं, मात्र राजाला त्याची बोलण्याची पद्धत पटली नव्हती. मूर्तीकाराला त्याच्या skills चा अभिमान असता तर ठीक पण त्याला तर गर्व झाला होता. अभिमान असणं आणि स्वत:च्या कलेबाबत confident असणं उत्तम. पण o...