Team Trip आणि वागणूक

 

“थकायला झालं का रे?” जेवण करून निवांत पहुडलेल्या प्रशांतकडे पाहत त्याची बायको पायल म्हणाली.

“नाही, उलट मस्त refresh झालो.”

“अरे वा. चांगलंय. याचा अर्थ छानच झालेली दिसतीये तुमच्या टीम ची ट्रीप.”

“अगं, ट्रीप म्हणजे काही अशी फार मोठी ट्रीप नव्हती, छोटंसं outing होतं. मजा आली.”

“फिरायला कारण पाहिजे तुम्हा लोकांना.” पायल चिडवत म्हणाली.

“अगं.” प्रशांतने आश्चर्य व्यक्त केलं.

“मग काय, मस्तपैकी ऑफिसच्या लोकांसोबत फिरायचं, team bonding च्या नावाखाली.”

“खरंय मग ते.”

“उगाच.”

“फक्त team bonding असं नाही,  as a leader मला अनेक गोष्टी शिकायला मिळतात.”

“As in?”

“अगं अशा प्रसंगी team ला थोडी मोकळीक मिळाली आणि त्यांच्याशी सहज informal वागायला लागलं की त्यांच्या बाजू अगदी स्वच्छ आणि खऱ्या रुपात दिसतात.”

“ऑफिस मध्ये दिसत नाहीत का?”

“तसं नाही, मुळातच ऑफिस म्हटलं की वातावरण थोडं formal असतंच आणि हे आपण deny करू शकत नाही.”

“True.”

“म्हणूनच मग हे team trip सारखे प्रकार मधून अधून बरे असतात, त्या माणसापर्यंत आणि त्याच्या खऱ्या रूपापर्यंत पोहोचण्यासाठी.”

“खरी रूपं? म्हणजे माणसं ऑफिस मध्ये खोटं खोटं वागतात?”

“सगळे नाही. मुळात पूर्ण खोटं असं कोण वागत नाही, पण काही पैलू कळलेले नसतात, काही चांगल्या पैलूंना वाव मिळालेला नसतो. Untapped talent सुद्धा यातून बाहेर येतं. कधीकधी एखादी negative side सुद्धा कळून येते.”

“Negative side?”

“हां.”

“कशी?”

“Specific असं नाही, पण एकूणच लोकांचा विचार करण्याचा, काम करण्याचा दृष्टीकोन दिसतो. कधी कधी आपल्याला फारशी आवडणार नाही अशी बाजू दिसते.”

“कोणती?”

“एका माणसाला नवनवीन घोडे विकत घेण्याचा शौक होता. घोडे पारखून घेण्यात तो तरबेज होता. उगाच कोणतही घोडा विचार न करता विकत घेतलाय असं शक्यतो त्याच्याकडून घडत नसे. तो घोड्याची परीक्षा घ्यायचा, ती सुद्धा प्रत्येक वेळी वेगवेगळ्या प्रकारे. एकदा तो घोडा विकत घ्यायला गेला. त्याने आधीच सांगितलं की या घोड्याची मी परीक्षा घेईन आणि पसंत पडला तरच विकत घेईन. तो घोड्यावर स्वार झाला, छोटी चक्कर मारली आणि परत आला आणि जिथे बाकीचे अनेक घोडे होते त्या घोड्यांमध्ये त्याने याला पण सोडलं आणि स्वत: नजरेआड झाला. त्याला लक्षात आलं की हा घोडा एका अत्यंत आळशी आणि कामचुकार  घोड्याशेजारी गेला आणि स्वत:सुद्धा तिथे जाऊन लोळून आळशीपणा करू लागला. तत्क्षणी माणसाने निर्णय घेतला की या घोड्याला विकत घ्यायचं नाही.”

“आजच्या trip मध्ये तुम्हालाही तुमचा कोणी चांगला member कामचुकार employee च्या नादाला लागलेला दिसला का?”

“अगदी योग्य ओळखलंस.”

“आता त्याला काढून टाकणार?”

“मुळीच नाही. थेट नोकरीवर गदा नाही आणायची. Career चा प्रश्न आहे.”

“श्या, उगाच trip काढली का हो तुम्ही? या बाजू कळल्या लोकांच्या.”

“अगं उलट उत्तम झालं. वेळेत कळलं. एका चांगल्या employee ला कामचुकार होण्यापासून वाचवायची योग्य संधी आहे.”

“तो चांगलाय हे कशावरून?”

“अजून लहान आहे, innocent आहे. आपण वळवू तसा वळेल. Potential आहे. मी वाया नाही जाऊ देणार. त्याची खरी किंमत तो जाणत नाही, मी जाणतो, म्हणून प्रयत्न करणार.”

“घोडे विकत घेणाऱ्या माणसापेक्षा approach फार वेगळा आहे तुझा.”

“हो, शिकवण तीच. पण शिकवण मिळण्याचा प्रसंग आणि वेळ वेगळी आहे. म्हणून approach निराळे. आणि मुळात ती गोष्ट आणि हे सत्य आहे.”

-    वरुण भागवत