Skip to main content

वेड्या मना...

 

A click by Varun Bhagwat

मन गांजलेलं असतं.

मन थकलं- भागलेलं असतं.

मन कंटाळलेलं असतं.

मन रुसलेलं असतं.

मन चिडलेलं असतं.

मन त्रासलेलं असतं.


हे मन असतं.

आज असं तर उद्या तसं असतं.

किती समजावलं तरी त्याला हव्या त्याच गाडीने ते प्रवास करत असतं.

पूर्वसूचना देऊनही त्याला हव्या त्याच वेगाने ते धावत असतं.


मन अवखळ असतं.

मन चपळ असतं.

मन खोलात जाऊन विचार करत असतं.

मन खलबतं मांडत राहत असतं.

मन स्वतःलाच छळत राहत असतं.

मन विचार करत असतं पण अतीशय अविचाराने वागत असतं.


मन कधी पाठिंबा देत असतं तर कधी विरोध करत असतं.

मन स्वतःच स्वतःशी विरोधाभासी वागत असतं.


मन वेडं असतं.

मन शहाणं असतं.

मन करत असतं.

शरीर भरत असतं.

कधी शरीर काही करून बसत असतं.

मग मन ते भरत बसत असतं.



मनाला विचारावं तर ते मनासारखं वागणार असं म्हणत असतं.



मन सतावत असतं.

मन मनवत असतं.

मन गच्च असतं.

मन मोकळं असतं.



मन मनात अराजक माजवत असतं.

मनच मनाची समजूत घालत असतं.

मन हरत असतं.

मन जिंकत असतं.

मन झुरत असतं.

मन प्रेमात पडत असतं.


मन खात असतं.

मन कुठेही, कधीही जात असतं.

मन मानेल ते सांगत असतं.

मन मानेल तसं करायला लावत असतं.


मन रुसत असतं.

मन फसत असतं.

मन थकत असतं.

मन लपत असतं.

मन शोधत असतं.

मन मिळवत असतं.

मन गमवत असतं.

मन शमवत असतं.

मन सगळं मनाचं करत असतं.


मनाला भान नसतं.

मनाला काम नसतं.

मनाला आवरणं माहीत नसतं.

मनाला सावरणं जमत नसतं.

मनाला सगळं येत असून काही येत नसतं.


मनाच्या विस्ताराला सीमेचं बंधन नसतं.

हवं तिथे भटकून यायला मन घाबरत नसतं.

मन कोणालाच भीत नसतं.

तरीही मनात भीतीचं जाळं पसरलेलं असतं.


मनाच्या या अवस्थांना वेळेचं भान नसतं.

मनाच्या या वागण्याला स्थळाचं बंधन नसतं.

मनाच्या या कारभाराला गणित नसतं.

मनाच्या घटनांना क्रम असेलच असं नसतं.


पण,

मन मनालाच तर समजून घेत असतं.

मन मनालाच आपलं मानत असतं.

जीवनात सगळं मनाचं असतं.

मनाच्या बळावर अनेक गोष्टींचं साध्य अवलंबून असतं.



मनाच्या जखमा घालवायला मानसिक बळच कामी येत असतं.

मनच मनावर फुंकर घालायचं काम करत असतं.

मन मनाला मुक्त करत असतं.

मनाचा गुंता मनच सोडवत असतं.



मनाचं दडपण मनच घालवत असतं.

मनाचं वेडेपण मनालाच शहाणं करत असतं.



मनापासून केलेलं मनाला बरोबर समजत असतं.

एका मनाच्या कप्प्यातलं दुसऱ्या समजून घेणाऱ्या मनाला ठाव असतं.

एक मनाचं गाणं दुसरं मन जाणत असतं.

एका मनाचं मनमोकळेपण दुसऱ्या मनाला आवडत असतं.



मनातलं बोलणं खरंच किती गरजेचं असतं.

मनाला वेळीच थांबवणंही महत्त्वाचं असतं.



मन तुझं, मन माझं, मन आपलं, मन सगळ्यांचं असतं.

मनाने मनाशी बोलत राहणं जिवंतपणाचं लक्षण असतं.


- वरुण भागवत


Comments

Popular posts from this blog

Parking आणि त्या तिघी!

  ईशा किराणामालाच्या दुकानातून दोन जड पिशव्या तिच्या नाजूक हातात घेऊन आपल्या two wheeler पाशी पोहोचली. तिथे गेल्या गेल्या तिला दिसलं की तिच्या गाडीच्या दोन्ही बाजूंना चिकटून दोन गाड्या लावल्या आहेत. आणि या तीनही गाड्या side stand वर आहेत. बाकीच्यांनी गाड्या side stand वर लावण्याचं कारण म्हणजे mostly आळस किंवा parking मध्ये दुसऱ्याची गाडी काढायला लावायला अवघड जाईल यांचं भान नसणे. ईशाने side stand वर लावण्याचं कारण आळस नव्हतं, तिला भान होतं; पण तिच्या नाजूक बांध्याला गाडी double stand वर लावणं म्हणजे कमरेची वाट लावून घेण्यासारखं होतं. त्यामुळे ती गाडी side stand वर लावायची. त्यामुळे गाडी काढताना अडचण होणं हा आजचा problem नव्हता. पण नेहमी कोणी ना कोणी सहाय्यास येई. आज मात्र गाडी main road पासून आत साधारण ५०० मीटर अंतरावर असणाऱ्या गल्लीत, उजवीकडे वळून अजून पुढे १०० मीटरवर असणाऱ्या किराणा दुकानासमोर होती. दुपारचा १ वाजला होता. Grocery shop मध्ये सकाळच्या सत्रातली ईशाच शेवटची customer होती. तिने सामान भरताच Shutter down करून ईशा गाडीजवळ येईपर्यंत भरत भाई निघून गेला. गल्ली, दुपारी १ ची व...

कर्माचं Circle

A Click by- Sushil Ladkat एक होता उंदीर आणि एक होता बेडूक. यांची झाली मैत्री. थोडं odd होतं हे combination. उंदीर बिचारा भोळा आणि बेडूक थोडा लबाड. हा बेडूक उंदराशी वाट्टेल तसं विचित्र वागायचा आणि त्याचं त्या बेडकाला कधीच काही वाटायचं नाही. त्याला तो कायम कमी लेखायचा. उंदीर त्याचं काहीच वाकडं करू शकणार नाही याची त्याला खात्री होती आणि हे बऱ्यापैकी खरं सुद्धा होतं. उंदीर कधीच काही बोलायचा नाही. असली मैत्री तरी का असावी असा एक प्रश्न कोणालाही पडला असता. पण ज्याला पडायला पाहिजे त्या उंदराला तो पडत नव्हता. पर्याय नसल्यासारखं , जगातले इतर मित्र संपल्यासारखा तो घाबरून का होईना त्याच्यासोबत राहत होता. त्यामुळे बेडकाचं असं बेदरकार वागणं वाढू लागलं. एक दिवस तर बेडकाने कहर केला. त्याला उंदराची अतीशय नीच दर्जाची मस्करी करायची लहर आली. त्याने उंदराचा पाय स्वतःच्या पायाला बांधला आणि उड्या मारत फेरफटका मारायला निघाला. उंदीर फरफटत त्याच्या सोबत ओढला जाऊ लागला. डबकं तर बेडकाची अतीशय लाडकी जागा. त्याने उंदराचा आणि बाकी कसलाच पुढचा मागचा विचार न करता डबक्यात उडी टाकली. स्वतः मस्तपैकी पाण्यात खेळू ल...

Confidence आणि Overconfidence

A click by - Varun Bhagwat एक होता राजा त्याची खुशीत होती प्रजा! दरबारी आला मूर्तीकार, म्हटला माझ्यासारखे दिसणारे पुतळे बनवेन मी हजार! सगळ्यांना ऐकूनच वाटला हा चमत्कार, गर्वाने फुलून मूर्तीकार म्हणाला , " अशक्य आहे माझी हार!" हे सगळं नाटक संपल्यानंतर राजा म्हणाला , " इतका विश्वास आहे स्वतःवर ?" मूर्तीकार हसत म्हणाला, " मी माझ्यासारखे दिसणारे ९९९ पुतळे बनवेन आणि त्या पुतळ्यांमध्ये मी स्वतः जाऊन उभा राहीन. तुम्हाला त्या सर्वांमधून मला शोधून काढावं लागेल.” “मान्य!” राजा म्हणाला. मूर्तीकाराने अगदी हुबेहूब पुतळे बनवले. त्या सर्व पुतळ्यांना सारखी वेशभूषा आणि एक उभी राहण्याची विशिष्ट पद्धत देऊ केली. तशाच पद्धतीत आणि वेशभूषेत तो त्यांच्यात मिसळून उभा राहिला. राजाला बोलावलं गेलं. राजाने सगळ्या पुतळ्यांचं वेशभूषेसकट निरीक्षण केलं. राजाला त्याच्या skills चं आणि कलेचं कौतुक वाटलं, मात्र राजाला त्याची बोलण्याची पद्धत पटली नव्हती. मूर्तीकाराला त्याच्या skills चा अभिमान असता तर ठीक पण त्याला तर गर्व झाला होता. अभिमान असणं आणि स्वत:च्या कलेबाबत confident असणं उत्तम. पण o...