Marathi Stories- शब्दमित्र वरुण

वेद आणि सिद या २ मित्रांचा संवाद चालू होता. “आज father’s day आहे म्हणे.” “हां... ते days चे प्रकार वर्षभर चालूच असतात.” “ते खरंय.” “कशाला लागतात रे हे days?” “कदाचित व्यक्त व्हायला.” “बाकी जाऊ दे, पण तू वडिलांवर कितीही व्यक्त हो, त्यांना त्यांच्या लेकापेक्षा लेकीच प्रिय.” “हे काय सगळ्यांच्या बाबतीत लागू नाहीये.” “अरे, पण जास्त करून असंच असतं की नाही? “हो, पण त्यात बापाची चूक नाही. तो मुलीबाबत जास्त हळवा असतो इतकंच.” “इतका हळवा की मला अगदी हिडीस-फिडीस करावं का?” “सिद, chill. काय भांडला आहेस का वडिलांसोबत?” “तसं नाही यार वेद, मुलाचं वडिलांसोबत नातं सोपं नसतं नाही?” “नाही. नसतं. हे मला मान्य आहे. “मी तर म्हणेन ते थोडं अर्धवट असतं.” “अर्धवट?” “हां... बाकी काही असो... पण त्या निमित्ताने म्हण किंवा काय, मी वडिलांवर थोडसं लिहिलंय वेद..” “तू लिहिलंयस?” “हो.” “मगाशी तर म्हणत होतास मला days चं काही कौतुक नाही आणि तू तर लिहिलंयस...” “आता बोलू की नको?” “आता काय बोलतोस?” “अरे म्हणजे ऐकवू की नको?” “काय ऐकवतोस?” “माझी थट्टा करणार असशील तर नंतर बोलू.” ...

A Click by: Varun Bhagwat राजाचे दोन सेवक सोमू आणि चंदू राजाच्या अन्यायाला वैतागले होते. सोमू म्हणाला, “काही माणसांनी कितीही भ्रष्टाचार केला, कसेही वागले, कोणाचं काही वाईट केलं, तरी त्यांचं काही वाईट होतंच नाही.” “तू कशाला त्यांच्या वाईटावर आहेस पण?” “नसावं का?” “असावं का?” “वाईट माणसांचं चांगलं व्हावं वगैरे असा विचार मी करू शकत नाही.” सोमू जवळजवळ चिडतच म्हणाला. “मी कुठे म्हणतोय असा विचार कर.” चंदू शांत होता. “तू स्पष्ट बोल.” “मी म्हणतोय की त्यांचं चांगलं व्हावं हा विचार नको करूस पण वाईट व्हावं असा सुद्धा विचार करू नकोस.” “कालपर्यंत राजाचं वाईट चिंतणारा तू आज एकदम असं बोलतोस तेव्हा मलाच आश्चर्य वाटतं.” सोमू बोलून गेला. “किस्साच तसा घडलाय म्हणून मी हे बोलतोय.” चंदू सांगत होता. “नेमकं काय घडलंय?” सोमूने विचारलं. चंदू सांगू लागला, “अरे काल राजा नेहमीप्रमाणे शिकारीला गेला. पण जंगलाकडे जाताना वाटेवर भलतंच घडलं. आपल्या राजाला कारण नसताना दुसऱ्याला त्रास देणं फार आवडतं. सोबत असणाऱ्या सेवकाची तो क्रूर थट्टा करत होता आणि मजा घेत होता. थोडं पुढे गेल्यावर त्याने एक झाड शोध...

A Click by: Varun Bhagwat आज अविनाशने त्याच्या boss चा चांगलाच ओरडा खाल्ला होता. वैतागून तो break-out area मध्ये थोडा relax व्हायला आला. तिथे त्याच्याच department मधली संजना पण होती. त्याला वैतागलेलं पाहून संजना म्हणाली, “अवि, are you okay?” “No. I’m not.” “काय झालं? Boss चिडले?” “मग काय... संजना, मी काय म्हणतो, अशी काही permanent किंवा ठराविक पद्धत आहे का boss शी बोलण्याची?” “ठराविक पद्धत म्हणजे?” “म्हणजे असं केल्याने win-win situation असेल... तो ही खुश; आपण पण खुश.” “अवघड आहे. अशी कोणतीच ठराविक पद्धत नाही. तू कसा पण वाग. कधी boss बोलेल तर कधी बाकीच्या व्यक्ती तुला बोलतील.” “हे कसलं उत्तर झालं यार...?” “अरे अनुभवावरून सांगतेय बाबा.” “कोणताच boss नीट नसेल का?” “अरे मी असं कुठे म्हणाले? हे बघ सगळे boss काही वाईट नसतात. पण मी म्हणाले, तू boss शी कसाही वाग, बोल... कधी boss सुनावेल तर कधी बाकी कोणीतरी बोलेल, त्यांचा संबंध नसला तरी...” “प्च...” “अरे, तुला त्या बिचाऱ्या नोकराची गोष्ट माहितीये. वो रट ले. यहां पे बहुत काम आएगी.” “कोणती गोष्ट?” “आपण कसे नोकरदार आ...

A click by: Varun Bhagwat “त्याने स्वत: इथे या company मध्ये काम केलं. त्याला आपण सगळं दिलं यार...” “झालं काय?” “आपण जे मार्केट मध्ये नवीन product launch करणार होतो त्याची तारीख पण आपण पक्की केली होती.” “Yes. Right.” “त्याचं presentation त्याने केलं आणि पूर्ण credit लाटलं.” “How come?” “Product बनवायचा formula ज्या core team ला माहित होता, त्या core team मधला हा एक member.” “हो बरोबर.” “आपल्या launch ची date ठरली आणि strategically he resigned. He joined our rival firm. त्याने असंच्या असं product बनवलं फक्त थोडेसे बदल करून... आणि presentation दिलं and now त्यांचं launching almost ready आहे. त्यांनी advertise पण दिली.” “आपलं पण product आहे ना?” “हो पण launch कुठे झालंय. Ad कुठे आहे? दिसताना असं दिसणार की आपण यांचं product चोरलं. कारण आपली अजून advertise नाही. म्हणजे त्यांनी आधी ad केल्यामुळे लोकांच्या दृष्टीने ते त्यांचं product होणार. थोडा formula change करून त्याने तिकडे बनवल्याने बाकी patent चा पण विषय नाही.” “आपण launch का नाही केलं पण आधी?” “तो project थो...

A Click by: Varun Bhagwat “मला ना या हिंदी सिनेमातल्या काही काही scenes ची गंमत वाटते.” “तसे बरेच scene गमतीदारच असतात. तुला कोणत्या scenes ची गंमत वाटते?” “कोणीतरी काहीतरी गुन्हा करतं आणि ते नेमकं एका सज्जन माणसाला दिसतं आणि तो ओरडून तिथे सांगतो की अब ये सब मै पुलिस को जा के बताउंगा. मग तो गुन्हेगार याला पण मारून टाकतो. आता जे काम करायचं आहे ते करून टाकायचं ना... हे सांगत बसून कशाला मरायचं?” “हाहा... खरंय.. आणि या उलट अजून एक म्हणजे अनेकदा villain च्या हाती hero सापडलेला असतो पण villain इकडच्या तिकडच्या गप्पा हाणत बसतो आणि त्या नादात hero ला बरोबर chance मिळतो.” “हो... पण हे लहानपणापासून असंच चालत आलंय. त्या एका गोष्टीमध्ये नाही का एक बकऱ्यांचा कळप चाललेला होता. त्यातलं एक कोकरू अर्थात छोटं पिल्लू मागे पडलं.. सोबत राखण करायला कुत्रे होते पण नेमकं ते मागे पडलं. नुसतं मागेच नाही पडलं तर थोडं भरकटलं सुद्धा. ते पिल्लू बरोबर एका लांडग्याच्या हाती सापडलं. या पिल्लाला कळून चुकलं की आता आपली काही खैर नाही. पण ते दिसायला इटुकलं असलं तरी फार हुशार होतं. बरं त्या हिंदी फिल्म मधल्या vil...

A Click by: Sushil Ladkat एकदा काही कारणावरून एकाच team मध्ये असणाऱ्या रंजन आणि शार्दुल यांच्यामध्ये वादावादी झाली. मात्र थोड्याच वेळात त्या दोघांमधल्या senior ने अर्थात शार्दुलने पटकन हार मानली आणि म्हणाला, “तुझं बरोबर आहे, रंजन... आपण नंतर बोलू. आत्ता इथे नको.” यानंतर मध्ये २ दिवस गेले. शार्दुल त्याच्या cabin मध्ये एकटाच बसला होता. रंजन cabin चा दरवाजा knock करत आतमध्ये आला. काही काळ तो काही बोलेचना. मग शार्दुलनेच विचारलं, “काय रे, anything serious?” रंजन म्हणाला, “नाही. nothing.” शार्दुलला आश्चर्य वाटून तो म्हणाला, “काहीच नाही. मग काही काम आहे का?” रंजन उत्तरला, “काम असं नाही. पण बोलायचं होतं.” शार्दुलने laptop lock केला आणि म्हणाला, “बोला.” रंजन म्हणाला, “Actually, परवा जो आपला वाद झाला, तो data मी पुन्हा पाहिला आणि मग लक्षात आलं की you were right. माझंच चुकलं होतं.” “हं...” शार्दुलने respond केलं. “पण शार्दुल, you are senior. तुझं बरोबर पण होतं. पण मग तू तिथे माझं बरोबर आहे असं का म्हणालास?” “ती जागा वाद घालण्याची नव्हती.” “मी समजलो नाही.” “तुला दोन सिंहांची गोष्ट मा...

A click by: Varun Bhagwat भाऊ आणि नाना लहानपणापासूनचे मित्र. आज २० वर्षांनी त्यांची गाठ पडली. दोघे साठीच्या उंबरठ्यावर होते. इकडच्या तिकडच्या गप्पा झाल्यावर त्यांच्या गप्पांनी थोडं वेगळं वळण घेतलं. नाना बोलता बोलता म्हणाले, “अरे त्या आपल्या अप्पाचा काही contact नाही.” “नाही तेच बरंय.” भाऊ बोलून गेले.   “असं का बरं?” नानांनी विचारलं. “अप्पाचं वाईट वाटतं. पण काय करणार?” भाऊ म्हणाले. “मला नीट सांगशील?” भाऊ सांगू लागले,   “नाना, त्या अप्पाच्या पोरांमध्ये काय जमीन- अस्मानाचा फरक आहे. त्याची पोरं संजू आणि विजू. सख्खे भाऊ. पण संजू इतका गुणी आणि विजू मात्र गुन्हेगारी मार्गाला लागला.” “होय?” “हो   ना.   तसा माझा पण contact नव्हता. पण इतक्यात समजलं. नाना, हे असं घडू शकतं? दोन सख्खे भाऊ आणि इतका फरक?” “घडू शकतं भाऊ.” “कसं?” “जसं दोन पोपटांच्या बाबतीत घडू शकतं तसं संजू-विजूच्या बाबतीत पण घडू शकतं.” “पोपट कुठून आले नाना?” “अरे तुला ती पोपटाची गोष्ट आठवते का?” “कोणती रे?” “एका पोपट विकणाऱ्या माणसाने एका शेठजीला दोन पोपट विकले. एकाची किंमत ५ रुपये ...