Skip to main content

Attitude वाला चष्मा

A Click by: Varun Bhagwat


तुम्हाला वीरेंद्र सेहवाग माहितीये?

वीरेंद्र सेहवाग उर्फ ‘वीरू’ म्हणजे भारताचा एके काळचा उत्तम opening batsman.

त्याला तुम्ही batting करताना पाहिलंय?

अनेकांनी त्याला batting करताना पाहिलं असेल. पण आता महत्त्वाचा प्रश्न. त्याला तुम्ही batting करताना ऐकलंय? ऐकलं नसेल तर नक्की ऐका. त्याचं कारण सुद्धा तसं आहे.

काम करण्याची ज्याची त्याची पद्धत असते. काम enjoy करण्याची सुद्धा ज्याची त्याची पद्धत असते. काहींना गाणी ऐकत काम करायची सवय असते. काही जणांना गाणी गात काम करण्याची सवय असते. आता मुद्दाम गाण्याबद्दल बोलतोय कारण वीरू गाणी गात batting करायचा. गाणी गात sixers सुद्धा मारायचा. आपला कामामधील attitude खूप matter करतो.

एक किस्सा... सेहवाग २९५ runs वर batting करत होता. ही match २००४ साली मुलतान येथे चालू होती. या आधी २००३ मध्ये ऑस्ट्रेलिया विरुद्ध एका कसोटी सामन्यात वीरू १९५ runs वर असताना sixer मारायला गेला आणि out झाला होता. तेव्हा तो त्याच्या २०० धावांचा landmark तो गाठू शकला नव्हता..

या वेळी तर mile stone अजून मोठा होता. पाकिस्तान विरुद्ध २९५ वर असणाऱ्या वीरूला ५ एकेरी धावा अर्थात 5 singles काढून ३०० करणं शक्य होतं. पण मग तो वीरू नसता वाटला. त्याने चेंडू पडल्यावर पाय पुढे टाकला आणि अशा पद्धतीत bat फिरवली की ball थेट प्रेक्षकांमध्ये... पहिल्यांदा ३०० धावा करणारा भारतीय म्हणून त्याचं नाव कोरलं गेलं.    

 

भीती आपल्याला यशापासून मागे तरी खेचते किंवा थोडा safe game खेळायला सांगते. पण कधी न कधी या safe zone पासून comfort पासून बाहेर येऊन एखादी sixer मारावीच लागते. एखादी परिस्थिती जेव्हा आपल्या समोर उभी ठाकते तेव्हा आपण पूर्वीचा तशा पद्धतीचा प्रंसग आठवतो आणि आपली त्या वेळेला झालेली हार आठवतो आणि रिस्क घ्यायला बिचकतो. मात्र वीरू इकडेच जिंकला. त्याने स्वतःच्याच भीतीला सणसणीत sixer ने उत्तर लगावलं.

 

आपल्या भीतीला आपणच मागे टाकू शकतो. भित्यापाठी ब्रह्मराक्षस असं म्हणतात. त्या भीतीला गोंजारत बसलं तर तिचं चांगलं पालन पोषण होतं आणि ती आपल्या वरचढ ठरते. हे होऊ द्यायचं नाही. आपला attitude आपली दिशा ठरवतो. यातून जास्तीजास्त काय होईल तर मी हरणार... पण आपण न घाबरता परिस्थितीला भिडलो हे तर स्वत:ला सांगता येईल.

एखादी गोष्ट करण्याच्या भीतीपेक्षा तसं केलं तर कोण काय म्हणेल की एक common भीती जास्त असते. पण इथे सेहवाग चा attitude कामी येतो. कारण १९५ वरून sixer मारताना out झाल्यावर जेव्हा त्याला विचारलं गेलं की काही singles चं काम होतं sixer मारायलाच हवी होती असं नाही. तेव्हा सेहवाग म्हणाला, “तसं नाही हो, माझी sixer फक्त ३ यार्डने हुकली असं म्हणा.” उत्तर देता आलं पाहिजे. वाईटातून चांगलं पाहता आलं पाहिजे. चांगल्या अर्थाने attitude महत्त्वाचा. लोक असं पण बोलतील, तसं पण बोलतील. आपण परिस्थिती कोणत्या चष्म्यातून पाहतो हे महत्त्वाचं!

 

-       वरुण भागवत



Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Parking आणि त्या तिघी!

  ईशा किराणामालाच्या दुकानातून दोन जड पिशव्या तिच्या नाजूक हातात घेऊन आपल्या two wheeler पाशी पोहोचली. तिथे गेल्या गेल्या तिला दिसलं की तिच्या गाडीच्या दोन्ही बाजूंना चिकटून दोन गाड्या लावल्या आहेत. आणि या तीनही गाड्या side stand वर आहेत. बाकीच्यांनी गाड्या side stand वर लावण्याचं कारण म्हणजे mostly आळस किंवा parking मध्ये दुसऱ्याची गाडी काढायला लावायला अवघड जाईल यांचं भान नसणे. ईशाने side stand वर लावण्याचं कारण आळस नव्हतं, तिला भान होतं; पण तिच्या नाजूक बांध्याला गाडी double stand वर लावणं म्हणजे कमरेची वाट लावून घेण्यासारखं होतं. त्यामुळे ती गाडी side stand वर लावायची. त्यामुळे गाडी काढताना अडचण होणं हा आजचा problem नव्हता. पण नेहमी कोणी ना कोणी सहाय्यास येई. आज मात्र गाडी main road पासून आत साधारण ५०० मीटर अंतरावर असणाऱ्या गल्लीत, उजवीकडे वळून अजून पुढे १०० मीटरवर असणाऱ्या किराणा दुकानासमोर होती. दुपारचा १ वाजला होता. Grocery shop मध्ये सकाळच्या सत्रातली ईशाच शेवटची customer होती. तिने सामान भरताच Shutter down करून ईशा गाडीजवळ येईपर्यंत भरत भाई निघून गेला. गल्ली, दुपारी १ ची व...

कर्माचं Circle

A Click by- Sushil Ladkat एक होता उंदीर आणि एक होता बेडूक. यांची झाली मैत्री. थोडं odd होतं हे combination. उंदीर बिचारा भोळा आणि बेडूक थोडा लबाड. हा बेडूक उंदराशी वाट्टेल तसं विचित्र वागायचा आणि त्याचं त्या बेडकाला कधीच काही वाटायचं नाही. त्याला तो कायम कमी लेखायचा. उंदीर त्याचं काहीच वाकडं करू शकणार नाही याची त्याला खात्री होती आणि हे बऱ्यापैकी खरं सुद्धा होतं. उंदीर कधीच काही बोलायचा नाही. असली मैत्री तरी का असावी असा एक प्रश्न कोणालाही पडला असता. पण ज्याला पडायला पाहिजे त्या उंदराला तो पडत नव्हता. पर्याय नसल्यासारखं , जगातले इतर मित्र संपल्यासारखा तो घाबरून का होईना त्याच्यासोबत राहत होता. त्यामुळे बेडकाचं असं बेदरकार वागणं वाढू लागलं. एक दिवस तर बेडकाने कहर केला. त्याला उंदराची अतीशय नीच दर्जाची मस्करी करायची लहर आली. त्याने उंदराचा पाय स्वतःच्या पायाला बांधला आणि उड्या मारत फेरफटका मारायला निघाला. उंदीर फरफटत त्याच्या सोबत ओढला जाऊ लागला. डबकं तर बेडकाची अतीशय लाडकी जागा. त्याने उंदराचा आणि बाकी कसलाच पुढचा मागचा विचार न करता डबक्यात उडी टाकली. स्वतः मस्तपैकी पाण्यात खेळू ल...

Confidence आणि Overconfidence

A click by - Varun Bhagwat एक होता राजा त्याची खुशीत होती प्रजा! दरबारी आला मूर्तीकार, म्हटला माझ्यासारखे दिसणारे पुतळे बनवेन मी हजार! सगळ्यांना ऐकूनच वाटला हा चमत्कार, गर्वाने फुलून मूर्तीकार म्हणाला , " अशक्य आहे माझी हार!" हे सगळं नाटक संपल्यानंतर राजा म्हणाला , " इतका विश्वास आहे स्वतःवर ?" मूर्तीकार हसत म्हणाला, " मी माझ्यासारखे दिसणारे ९९९ पुतळे बनवेन आणि त्या पुतळ्यांमध्ये मी स्वतः जाऊन उभा राहीन. तुम्हाला त्या सर्वांमधून मला शोधून काढावं लागेल.” “मान्य!” राजा म्हणाला. मूर्तीकाराने अगदी हुबेहूब पुतळे बनवले. त्या सर्व पुतळ्यांना सारखी वेशभूषा आणि एक उभी राहण्याची विशिष्ट पद्धत देऊ केली. तशाच पद्धतीत आणि वेशभूषेत तो त्यांच्यात मिसळून उभा राहिला. राजाला बोलावलं गेलं. राजाने सगळ्या पुतळ्यांचं वेशभूषेसकट निरीक्षण केलं. राजाला त्याच्या skills चं आणि कलेचं कौतुक वाटलं, मात्र राजाला त्याची बोलण्याची पद्धत पटली नव्हती. मूर्तीकाराला त्याच्या skills चा अभिमान असता तर ठीक पण त्याला तर गर्व झाला होता. अभिमान असणं आणि स्वत:च्या कलेबाबत confident असणं उत्तम. पण o...